Mercè Rodoreda (1908–1983) jest powszechnie uważana za jedną z najważniejszych katalońskich pisarek dwudziestego wieku. Urodzona w Barcelonie, Rodoreda rozpoczęła karierę literacką w latach 30., ale hiszpańska wojna domowa i późniejsze wygnanie we Francji i Szwajcarii głęboko naznaczyły jej życie i twórczość. Mimo tych trudności zasłynęła ze swojej świetlistej, poetyckiej prozy oraz eksploracji pamięci, tożsamości i zmagań kobiet. Jej najsłynniejsza powieść, *Diamentowy plac* (*La plaça del Diamant*), została przetłumaczona na ponad trzydzieści języków i jest uważana za arcydzieło współczesnej literatury europejskiej. Pisarstwo Rodoredy, często osadzone na tle zmieniającej się Barcelony, ukazuje odporność ludzkiego ducha i niuanse codziennego życia. Jej dziedzictwo trwa, nie tylko dzięki jej roli w ożywieniu literatury katalońskiej po latach represji, ale także dzięki jej głębokiemu wglądowi w ludzkie serce.