F. Scott Fitzgerald (1896–1940) był amerykańskim powieściopisarzem i autorem opowiadań, którego olśniewająca proza uchwyciła urok i ból epoki jazzu. Urodzony w St. Paul w Minnesocie, Fitzgerald uczęszczał na Uniwersytet Princeton, zanim rozpoczął karierę literacką, która zdefiniowała pokolenie. Jego debiutancka powieść, *This Side of Paradise* (1920), w wieku zaledwie 24 lat katapultowała go do sławy. Najbardziej cenione dzieło Fitzgeralda, *The Great Gatsby* (1925), jest uznawane za jedną z największych amerykańskich powieści, opisującą obsesję, dekadencję i amerykański sen z lirycznym blaskiem. Często czerpiąc z własnego, pełnego blasku i burzliwego życia z żoną, Zeldą Sayre, twórczość Fitzgeralda zgłębia tematy miłości, bogactwa i aspiracji na tle nadmiarów szalonych lat dwudziestych. Choć w późniejszych latach zmagał się z trudnościami finansowymi i osobistymi niepowodzeniami, kunszt artystyczny Fitzgeralda pozostał niezmniejszony. Pośmiertnie jego twórczość ponownie zyskała uznanie, umacniając jego dziedzictwo jako ikony literatury, której wnikliwość w kwestie tęsknoty i rozczarowania nadal rezonuje z czytelnikami na całym świecie.